Windows Task Manager ابزاری قدرتمند است که اطلاعات مفیدی از میزان استفاده کلی از سیستم گرفته تا آمار دقیق مربوط به هر فرآیند را در خود جای داده است. مقاله پیش رو تمام ویژگی ها و اصطلاحات فنی در رابطه با Task Manager را به طور کامل توضیح می دهد.

این مقاله بر روی برنامه Task Manager موجود بر روی ویندوز ۱۰ تمرکز دارد، اگرچه بیشتر موارد گفته شده، در مورد برنامه Task Manager ویندوز ۷ نیز صدق می کند. از زمان انتشار ویندوز ۷ تاکنون، ماکروسافت به طور چشمگیری برنامه Task Manager را بهبود بخشیده است.

مرتبط : نحوه بستن اجباری برنامه با استفاده از Task Manager ویندوز ۱۰  

نحوه راه اندازی برنامه Task Manager

ویندوز روش های زیادی را برای راه اندازی و باز کردن برنامه Task Manager ارائه داده است. کلیدهای ترکیبی Ctrl + Shift + Esc را فشار دهید تا برنامه Task Manager را با یک میانبر صفحه کلید باز کنید یا روی نوار وظیفه ویندوز راست کلیک کرده و از منوی ظاهر شده گزینه “Task Manager” را انتخاب نمایید.

همچنین می توانید کلیدهای Ctrl + Alt + Delete را فشار دهید و سپس از صفحه نمایش داده شده، روی گزینه “Task Manager” کلیک کنید. همچنین می توانید میانبر برنامه Task Manager را در منوی Start  پیدا کنید.

مرتبط : بهترین روش باز کردن Task Manager با یک تب خاص

نمای ساده Task Manager

اگر برای اولین بار است که برنامه Task Manager را راه اندازی می کنید، یک پنجره کوچک و ساده به شما نمایش داده می شود. این پنجره، به استثنای برنامه های موجود در پس زمینه، برنامه های قابل مشاهده ای را که روی دسک تاپ شما در حال اجرا هستند را لیست می نماید. امکان انتخاب یک برنامه از این قسمت وجود دارد و سپس می توانید برای بستن این برنامه روی گزینه “End Task” کلیک کنید. این روش برای بستن یک تسک یا برنامه، تنها درصورتی مفید است که از این برنامه پاسخ دریافت نشود (در واقع برنامه در حالت not responding باشد) – به عبارت دیگر، اگر برنامه فیریز شده باشد و نمی توانید آن را با روش های معمولی ببندید.

برای دسترسی به گزینه های بیشتر می توانید روی یک برنامه در این پنجره راست کلیک کنید:

  • Switch To: با استفاده از این گزینه به پنجره برنامه مورد نظر هدایت می شوید، این برنامه به روی دسک تاپ شما آورده می شود و آن را در جلوی سایر پنجره های باز قرار می دهد. اگر دقیقا نمی دانید که کدام یک از پنجره ها به کدام برنامه مرتبط است، استفاده از این گزینه مفید می باشد.
  • End Task: این گزینه به روند کار یک برنامه پایان می دهد. این گزینه همان دکمه “End Task” است.
  • Run New Task: پنجره Create New Task را باز کنید که در اینجا می توانید یک برنامه، پوشه، سند یا آدرس وب سایت را تعیین کنید و سپس ویندوز آن برنامه را باز می نماید.
  • Always On Top: پنجره Task Manager را همیشه در روی پنجره های دیگر موجود بر روی دسک تاپ شما قرار می دهد و به شما این امکان را می دهد تا همیشه بتوانید این پنجره را ببینید.
  • Open File Location: این گزینه پنجره File Explorer را باز می کند که مکان فایل .exe برنامه را نشان می دهد.
  • Search Online: از طریق مرورگر Bing، برای نام برنامه و نام فایل برنامه جستجو انجام می دهد. این گزینه به شما کمک می کند دقیقاً ببینید که این برنامه چیست و چه کاری انجام می دهد.
  • Properties: پنجره Properties را برای فایل .exe برنامه باز می کند. در اینجا می توانید گزینه های سازگاری را تغییر دهید و به عنوان مثال شماره نسخه برنامه را مشاهده کنید.

در هنگامی که برنامه Task Manager باز است، آیکونTask Manager  را در قسمت اعلانات (نوتیفیکیشن) سیستم خود مشاهده می نمایید. این آیکون به شما نشان می دهد که در حال حاضر چه مقدار از  CPU (واحد پردازش مرکزی) در سیستم شما در حال استفاده است و می توانید برای دیدن حافظه، دیسک و شبکه نیز از آن استفاده کنید.

برای دیدن آیکون سینی سیستم بدون اینکه Task Manager در نوار وظیفه شما ظاهر شود، روی Options > Hide When Minimized در رابط کاربری Task Manager کامل کلیک کنید و پنجره Task Manager را به حداقل برسانید (مینیمایز کنید).

مرتبط : کاربرد system restore در ویندوز ۱۰

زبانه های Task Manager

برای دیدن ابزارهای پیشرفته تر Task Manager، روی “More Details” در پایین پنجره نمای ساده برنامه Task Manager کلیک کنید. رابط کاربری کامل و زبانه دار این برنامه ظاهر می شود. برنامهTask Manager  اولویت شما را به خاطر می آورد و در آینده نیز نمای پیشرفته را برای شما باز می کند. اگر می خواهید نمای ساده این برنامه نمایش داده شود، روی گزینه “Fewer Details” کلیک کنید.

با انتخاب گزینه More Details، برنامه Task Manager زبانه های زیر را نیز شامل می شود:

  • Processes: در این زبانه لیستی از برنامه های در حال اجرا و فرایندهای موجود در پس زمینه در سیستم شما همراه با پردازنده، حافظه، دیسک، شبکه، GPU و سایر اطلاعات استفاده از منابع نشان داده می شود.
  • Performance: شامل نمودارهای زمان واقعی (Real-time) است که مصرف کل CPU، حافظه، دیسک، شبکه و GPU سیستم شما را نشان می دهد. بسیاری از جزئیات دیگر، از آدرس IP رایانه گرفته تا نام مدل های CPU و GPU رایانه را نیز می توانید در اینجا پیدا کنید.
  • App History: در این زبانه اطلاعاتی درباره میزان استفاده از CPU و منابع شبکه برای حساب کاربری فعلی شما از برنامه ها ارائه می شود. این زبانه فقط بر روی برنامه های جدید Universal Windows Platform (UWP) یا به عبارت دیگر برنامه هایStore و نه بر روی برنامه های سنتی دسک تاپ ویندوز (برنامه های Win32 ) اعمال می شود.
  • Startup: در این قسمت لیستی از برنامه های راه اندازی سیستم شما، برنامه هایی که ویندوز در هنگام ورود به سیستم حساب کاربری شما به طور خودکار آن ها را راه اندازی می کند، ارائه می شود. می توانید برنامه های راه اندازی سیستم را از این قسمت غیرفعال کنید، اگرچه می توانید این کار را از مسیر Settings > Apps > Startup نیز انجام دهید.
  • Users: این زبانه حساب های کاربری ای که در حال حاضر وارد سیستم شما شده اند، مقدار منابعی که استفاده می کنند و برنامه هایی را که اجرا می کنند را نشان می دهد.
  • Details: اطلاعات دقیق تر در مورد فرآیندهای در حال اجرا بر روی سیستم شما را نمایش می دهد. این گزینه در واقع همان زبانه قدیمی “Processes” در برنامه Task Manager ویندوز ۷ است.
  • Services: این زبانه مدیریت سرویس های سیستم را نشان می دهد. این همان اطلاعاتی است که در msc، کنسول مدیریت خدمات پیدا خواهید کرد.

مرتبط : ۱۲ روش برای باز کردن File Explorer در ویندوز ۱۰

مدیریت فرایندها

زبانه Processes لیست کاملی از فرایندهای در حال اجرا بر روی سیستم شما را نشان می دهد. اگر این زبانه را بر اساس نام مرتب کنید، لیست ارائه شده به سه دسته تقسیم می شود. گروهApps  همان لیست برنامه های در حال اجرا را نشان می دهد که در نمای ساده “Fewer details” مشاهده می کنید. دو دسته دیگر فرایندهای موجود در پس زمینه و فرآیندهای ویندوز هستند و این دو دسته فرایندهایی را نشان می دهند که در نمای ساده و استاندارد برنامه Task Manager ظاهر نمی شوند.

به عنوان مثال، ابزارهایی مانند Dropbox، برنامه آنتی ویروس سیستم، فرایندهای به روزرسانی برنامه های پس زمینه و ابزارهای سخت افزاری که از آیکون منطقه نوتیفیکیشن (سینی سیستم) برخوردار هستند، در لیست فرآیندهای پس زمینه ظاهر می شوند. فرایندهای ویندوز، فرآیندهای مختلفی را شامل می شوند که بخشی از سیستم عامل ویندوز می باشند، اگرچه برخی از فرایندها به دلایلی در بخش “Background processes” ظاهر می شوند.

برای دیدن اقداماتی که می توانید انجام دهید، لازم است که بر روی یک فرآیند کلیک راست کنید. گزینه هایی که در منوی زمینه ای دیده می شود، عبارتند از:

  • Expand: برخی از برنامه ها، مانند برنامه Google Chrome، از چندین فرایند برخوردارند که در اینجا گروه بندی می شود. سایر برنامه ها دارای چند پنجره هستند که بخشی از یک فرایند واحد هستند. برای دیدن کل گروه فرآیندها به صورت جداگانه، می توانید گزینه Expand را انتخاب کنید، روی فرایند دوبار کلیک کنید یا روی فلش سمت چپ آن کلیک کنید. این گزینه فقط در صورتی که روی یک گروه کلیک راست کنید، ظاهر می شود.
  • Collapse: این گزینه یک گروه گسترش یافته و باز شده را جمع می کند.
  • End task: به روند یک برنامه پایان می دهد. همچنین می توانید روی دکمه “End Task” در زیر لیست نیز کلیک کنید.
  • Restart: این گزینه فقط هنگامی ظاهر می شود که روی Windows Explorer کلیک راست کرده باشید. این گزینه به شما این امکان را می دهد تا exe را به جای اینکه به راحتی یک برنامه را ببندید، مجدداً راه اندازی کنید. در نسخه های قدیمی ویندوز، مجبور بودید به تسک Explorer.exe پایان دهید و سپس آن را به صورت دستی راه اندازی کنید تا مشکلات مربوط به دسک تاپ، نوار وظیفه یا منوی Start ویندوز را برطرف کنید. حالا می توانید از گزینه Restart استفاده کنید.
  • Resource values: این گزینه به شما این امکان را می دهد تا تعیین کنید که می خواهید درصد حافظه، دیسک و شبکه را ببینید یا اینکه مایل به مشاهده مقدار دقیق آن ها هستید. به عبارت دیگر، شما می توانید انتخاب کنید که آیا می خواهید مقدار دقیق حافظه را به صورت مگابایت ببینید یا درصد حافظه ای را که برنامه های سیستم استفاده می کنند را مشاهده کنید.
  • Create dump file: این گزینه یک ابزار مناسب برای رفع اشکال برنامه ها است که برنامه نویسان از آن استفاده می کنند. این گزینه یک عکس فوری از حافظه برنامه را می گیرد و آن را در دیسک سیستم ذخیره می کند.
  • Go to details: به فرآیند موجود در زبانه Details بروید تا بتوانید اطلاعات فنی دقیق تری را مشاهده کنید.
  • Open file location: این گزینه برنامه File Explorer را با انتخاب فایل فرایند “.exe” باز می کند.
  • Search online: نام فرآیند را در مرورگر Bing جستجو می کند.
  • Properties: پنجره Properties فایل .exe مرتبط با فرآیند را نمایش می دهد.

به هیچ عنوان نباید به تسک ها پایان دهید، مگر اینکه بدانید این تسک چه کاری انجام می دهد. بسیاری از این تسک ها فرایندهای پس زمینه ای هستند که از اهمیت زیادی برای ویندوز برخوردارند. این تسک ها اغلب نام های گیج کننده ای دارند و ممکن است لازم باشد برای فهمیدن اینکه این تسک ها چه وظایفی بر عهده دارند، در وب جستجو کنید.ما نیز مجموعه کاملی را گردآوری کرده ایم که توضیح می دهد فرآیندهای مختلف، از conhost.exe گرفته تا wsappx، چه کاری انجام می دهند.

همچنین این زبانه اطلاعات دقیقی در مورد هر فرآیند و استفاده از منابع ترکیبی آن ها را به شما نشان می دهد. می توانید روی عناوین بالای لیست کلیک راست کرده و ستون هایی را که می خواهید مشاهده کنید، انتخاب نمایید. مقادیر موجود در هر ستون کدگذاری رنگی شده است و رنگ نارنجی تیره (یا قرمز) نشان دهنده استفاده بیشتر از این منبع است.

برای مرتب سازی بر اساس یک مورد خاص، می توانید روی یک ستون کلیک کنید. برای مثال، روی ستون CPU کلیک کنید تا فرآیندهای در حال اجرا را بر اساس استفاده از پردازنده، از بیشترین میزان مصرف CPU از بالا به پایین مرتب کنید. بالای هر ستون همچنین میزان کل استفاده تمام فرایندهای سیستم از این منبع را نشان می دهد. ستون ها را بکشید و رها کنید تا ترتیب قرارگیری آن ها را تغییر دهید. ستون های موجود عبارتند از:

  • Type: این ستون دسته بندی فرآیند مربوطه را نشان می دهد که آیا از نوع برنامه، فرآیندی در پس زمینه یا یک فرآیند ویندوز است.
  • Status: اگر به نظر می رسد که یک برنامه ای فیریز شده است، عبارت “Not Responding” در اینجا ظاهر می شود. بعضی اوقات برنامه ها پس از گذشت اندکی زمان، شروع به پاسخگویی می کنند و گاهی اوقات به صورت فیریز شده باقی می مانند. اگر ویندوز برنامه ای را برای صرفه جویی در مصرف انرژی به حالت تعلیق در بیاورد، یک برگ سبز در این ستون نمایش داده می شود. برنامه های مدرن UWP می توانند برای صرفه جویی در مصرف انرژی به حالت تعلیق درآیند و همچنین ویندوز می تواند برنامه های سنتی (traditional) دسک تاپ را به حالت تعلیق درآورد.
  • Publisher: این ستون نام ناشر برنامه را نمایش می دهد. به عنوان مثال، برنامه گوگل کروم، “Google Inc.” را نمایش می دهد و برنامه ماکروسافت word، نام منتشر کننده برنامه را “Microsoft Corporation”  نمایش می دهد.
  • PID: شماره شناسایی فرآیند ویندوز با این فرآیند مرتبط است. شناسه فرآیند ممکن است توسط توابع خاص یا ابزارهای سیستم مورد استفاده قرار بگیرد. ویندوز هر بار که یک برنامه را راه اندازی می کند، یک شناسه فرایند منحصر به فرد به آن اختصاص می دهد و شناسه فرآیند راهی برای ایجاد تمایز بین چندین فرآیند در حال اجرا در صورت اجرای چندین نمونه از یک برنامه است.
  • Process Name: نام فایل فرآیند را نشان می دهد. به عنوان مثال، نام فایلFile Explorer ، exe است و نام فایل مایکروسافت word، WINWORD.EXE است و همچنین نام Task Manager نیز Taskmgr.exe می باشد.
  • Command Line: این ستون خط فرمان کاملی را نشان می دهد که برای راه اندازی فرآیند استفاده می شود. این گزینه مسیر کامل تا فایل .exe فرآیند (به عنوان مثال ” C:\WINDOWS\Explorer.EXE”) و همچنین گزینه های خط فرمان برای راه اندازی برنامه را به شما نمایش می دهد.
  • CPU: میزان استفاده این فرایند از CPU که به صورت درصدی از کل منابع پردازنده موجود است را نمایش می دهد.
  • Memory: میزان حافظه کاری فیزیکی سیستم شما که در حال حاضر این فرآیند از آن استفاده می کند، به صورت مگابایت یا گیگابایت نمایش می دهد.
  • Disk: فعالیت دیسک ایجاد شده توسط یک فرآیند را به صورت MB/s نمایش می دهد. اگر یک فرآیند در حال حاضر از روی دیسک سیستم اطلاعاتی را بخواند یا روی آن داده ای بنویسید، در اینجا مقدار ۰ مگابایت در ثانیه نمایش داده می شود.
  • Network: این گزینه شبکه مورد استفاده توسط یک فرآیند در شبکه اصلی فعلی است که به صورت Mbps نمایش داده می شود.
  • GPU: منابع GPU (واحد پردازش گرافیکی) که توسط یک فرآیند مورد استفاده قرار می گیرد، به عنوان درصدی از منابع موجود GPU نمایش داده می شود.
  • GPU Engine: دستگاه و موتور GPU مورد استفاده فرایند را نمایش می دهد. اگر چند پردازنده گرافیکی مختلف در سیستم خود دارید، این گزینه به شما نشان می دهد که کدام فرایند از کدام GPU استفاده می کند. به زبانه Performance مراجعه کنید تا ببینید کدام شماره (“GPU 0” یا “GPU 1”) به کدام GPU فیزیکی مرتبط است.
  • Power Usage: مصرف انرژی تخمینی توسط فرآیند، با در نظر گرفتن فعالیت های پردازنده، دیسک و GPU فعلی آن در این ستون نمایش داده می شود. به عنوان مثال، اگر فرآیندی از منابع زیادی استفاده نکند، عبارت “Very low” یا اگر فرآیندی از منابع زیادی استفاده کند، عبارت “Very high” مشاهده می شود. اگر مقدار مصرف انرژی زیاد باشد، به این معنی است که اگر از لپ تاپ استفاده می کنید، این فرایند مصرف انرزی زیادی دارد و عمر باتری شما را کاهش می دهد.
  • Power Usage Trend: تأثیر تخمین زده شده در مصرف انرژی در طول زمان را نمایش می دهد. ستون مصرف انرژی فقط میزان مصرف فعلی را نشان می دهد، اما این ستون مصرف انرژی را با گذشت زمان ردیابی می کند. به عنوان مثال، اگر برنامه ای گه گاه از مقدار زیادی انرژی استفاده می کند، اما در حال حاضر مصرف انرژی آن زیاد نیست، ممکن است در ستون مصرف انرژی “Very low” و در ستون روند مصرف انرژی “High” یا “Moderate” دیده شود.

در صورت کلیک راست کردن بر روی عناوین، منوی “Resource Values” را مشاهده می نمایید. این همان گزینه ای است که هنگام کلیک راست بر روی “فرآیند جداگانه” ظاهر می شود. این که از طریق کلیک راست کردن بر روی فرایندهای جداگانه به این گزینه دسترسی پیدا می کنید یا خیر، همواره نحوه نمایش همه فرایندهای این لیست را تغییر می دهد.

مرتبط : ۱۰ روش سرعت بخشیدن به کامپیوتری که با ویندوز ۷، ۸ یا ۱۰ کار می کند

گزینه های منوی Task Manager

همچنین چند گزینه مفید در نوار منوی Task Manager وجود دارد:

  • File > Run New Task: یک برنامه، پوشه، سند یا منبع شبکه را با ارائه آدرس آن راه اندازی می کند. همچنین می توانید “Create this task with administrative privileges” را علامت بزنید تا برنامه را تحت عنوان مدیر سیستم راه اندازی کنید.
  • Options > Always on Top: در حالی که این گزینه فعال باشد، پنجره Task Manager همیشه در بالای سایر پنجره ها قرار می گیرد.
  • Options > Minimize on Use: هر زمان که روی یک فرایند کلیک راست کنید و گزینه “Switch To” را انتخاب کنید، برنامه Task Manager مینیمایز می شود. برخلاف نام عجیبی که این گزینه دارد، تمام کاری که انجام می دهد، همین است.
  • Options > Hide When Minimized: اگر این گزینه را فعال کرده باشید، برنامه Task Manager در هنگام کلیک بر روی دکمه minimize، همچنان در قسمت اعلانات (سینی سیستم) در حال اجرا باقی می ماند.
  • View > Refresh Now: بلافاصله پس از انتخاب این گزینه، داده های نمایش داده شده در Task Manager رفرش می شوند.
  • View > Update Speed: با استفاده از این گزینه می توانید انتخاب کنید که داده های نمایش داده شده در “Task Manager” هر چند وقت یک بار به روز رسانی شوند: High،Medium ​​، Low یا Paused. با انتخاب گزینه Paused، داده ها تا زمانی که گزینه دیگری را انتخاب کنید یا روی “Refresh Now” کلیک کنید، به روز رسانی نمی شوند.
  • View > Group By Type: با فعال کردن این گزینه، فرآیندهای موجود در زبانه Processes در سه گروه دسته بندی می شوند: Apps (برنامه ها)، Background Processes (فرایندهای پس زمینه) و Windows Processes (فرایندهای ویندوز). با غیرفعال کردن این گزینه، همه برنامه ها در یک لیست در کنار هم نشان داده می شوند.
  • View > Expand All: تمام گروه های فرایندهای موجود در لیست را گسترش دهید. به عنوان مثال، Google Chrome از چندین فرآیند استفاده می کند و این فرایندها در یک گروه به نام ” Google Chrome ” نشان داده می شوند. با کلیک روی پیکان سمت چپ نام آن ها، می توانید گروه های فرایندهای جداگانه را نیز گسترش دهید.
  • View > Collapse All: این گزینه تمام گروه های فرآیندهای موجود در لیست را جمع می کند. به عنوان مثال، تمام فرایندهای Google Chrome فقط در گروه Google Chrome نشان داده می شوند.

مرتبط : برطرف کردن مشکل کندی نمایش منوی زمینه ای در File Explorer ویندوز ۱۰

مشاهده اطلاعات زبانه Performance  

زبانهPerformance  نمودارهای زمان واقعی را نشان می دهد که استفاده از منابع سیستم مانند CPU، حافظه، دیسک، شبکه و GPU را نمایش می دهند. اگر سیستم شما چند دیسک، دستگاه های شبکه یا GPU دارد، می توانید همه آن ها را به صورت جداگانه مشاهده کنید.

نمودارهای کوچک را در پنجره سمت چپ مشاهده می نمایید و می توانید با کلیک بر روی یک گزینه، نمودارها را در حالت بزرگتری در پنجره سمت راست مشاهده کنید. این نمودار، مقدار استفاده از منابع را در ۶۰ ثانیه گذشته نشان می دهد.

صفحهPerformance  علاوه بر اطلاعات منابع، اطلاعات مربوط به سخت افزار سیستم شما را نیز نشان می دهد. در زیر تنها برخی از مواردی ذکر شده است که صفحه های مختلف علاوه بر “استفاده از منابع” نشان می دهند:

  • CPU: نام و شماره مدل CPU شما، سرعت آن، تعداد هسته های آن و اینکه ویژگی های مجازی سازی سخت افزار فعال و در دسترس هستند یا خیر را نمایش می دهد. این گزینه همچنین ” uptime” سیستم شما، یعنی مدت زمانی که سیستم شما از آخرین راه اندازی تا به اکنون در حال اجرا بوده است را نیز نشان می دهد.
  • Memory: مقدار RAM سیستم شما، سرعت آن و تعداد شکاف های RAM مورد استفاده بر روی مادربرد را نشان می دهد. همچنین می توانید ببینید که در حال حاضر چه مقدار از حافظه سیستم توسط داده های ذخیره شده پر شده است. ویندوز این مورد را “standby”می نامد. اگر سیستم شما به این داده ها نیاز داشته باشد، این داده ها آماده و در حال انتظار هستند، اما در صورت نیاز به حافظه بیشتر برای یک تسک دیگر، ویندوز به طور خودکار داده های ذخیره شده را تخلیه می کند و فضای خالی ایجاد می کند.
  • Disk: نام و شماره مدل درایو دیسک سیستم شما، اندازه آن و سرعت خواندن و نوشتن فعلی آن را نمایش می دهد.
  • Wi-Fi or Ethernet: ویندوز در اینجا نام آداپتور شبکه و آدرس IP آن (هر دو آدرس IPv4 و IPv6 ) را نشان می دهد. برای اتصالات Wi-Fi، می توانید استاندارد Wi-Fi مورد استفاده در اتصال فعلی، به عنوان مثال ۱۱ac را نیز مشاهده کنید.
  • GPU: پنجره GPU نمودارهای جداگانه ای را برای انواع مختلف فعالیت ها، به عنوان مثال، رمزگذاری یا رمزگشایی سه بعدی در مقابل ویدئو نشان می دهد. GPU حافظه داخلی مختص خود را دارد، بنابراین مقدار استفاده از حافظه داخلی GPU نیز نشان داده می شود. همچنین می توانید نام و شماره مدل GPU خود را در اینجا و نسخه درایور گرافیکی را که استفاده می کند، مشاهده نمایید. بدون هیچ گونه نرم افزار شخص ثالثی می توانید استفاده از GPU را مستقیماً از طریق Task Manager کنترل کنید.

اگر مایل هستید که همیشه این نمودار را روی صفحه ببینید، می توانید آن را به یک پنجره کوچکتر تبدیل کنید. فقط کافیست در یک قسمت از فضای سفید خالی در پنجره سمت راست، دوبار کلیک کنید، سپس یک پنجره شناور ظاهر می شود که با نمودار آن همیشه بر روی صفحه قرار دارد. همچنین می توانید روی نمودار کلیک راست کرده و “Graph Summary View” را برای فعال کردن این حالت انتخاب کنید.

دکمه “Open Resource Monitor” در پایین پنجره، ابزار Resource Monitor را باز می کند که اطلاعات دقیق تری راجع به GPU، حافظه، دیسک و شبکه با استفاده از فرایندهای در حال اجرا را ارائه می دهد.

مرتبط : ۱۰ راه سریع برای سرعت بخشیدن به ویندوز کند شده

مشاوره با App History

زبانه App History فقط بر روی برنامه های Universal Windows Platform (UWP) اعمال می شود. این زبانه اطلاعات مرتبط با برنامه های دسک تاپ ویندوز سنتی را نشان نمی دهد، که به همین دلیل بیشتر افراد خیلی از این زبانه استفاده نمی کنند.

در بالای این پنجره، تاریخی را مشاهده می کنید که ویندوز شروع به جمع آوری داده های استفاده از منابع کرده است. این لیست برنامه های UWP و میزان زمان پردازنده و فعالیت شبکه ای را که برنامه مورد نظر از آن تاریخ تا به حال تولید کرده است را نشان می دهد. برای فعال کردن چند گزینه بیشتر برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد فعالیت شبکه، می توانید بر روی عناوین در اینجا کلیک راست کنید:

  • CPU Time: مقدار زمان CPU که برنامه در این بازه زمانی از آن استفاده کرده است.
  • Network: این مورد مقدار کل داده های منتقل شده از طریق برنامه در شبکه در این بازه زمانی را نمایش می دهد.
  • Metered Network: این مورد مقدار داده ای که از طریق شبکه های اندازه گیری شده (metered networks) منتقل شده است را نشان می دهد. می توانید یک شبکه را به صورت اندازه گیری شده تنظیم کنید تا داده ها در آن ذخیره شود. این گزینه برای شبکه هایی در نظر گرفته شده است که روی این شبکه ها مقدار داده محدودی در اختیار دارید، مانند شبکه موبایلی که به آن متصل می شوید.
  • Tile Updates: مقدار داده ای که برنامه بارگیری کرده است تا کاشی های Live به روز شده را در منوی Start ویندوز ۱۰ نمایش دهد.
  • Non-metered Network: مقدار داده ای که از طریق شبکه های اندازه گیری نشده منتقل می شود.
  • Downloads: مقدار داده بارگیری شده توسط یک برنامه در همه شبکه ها را نشان می دهد.
  • Uploads: مقدار داده های بارگذاری شده توسط یک برنامه در همه شبکه ها را نمایش می دهد.

مرتبط : مشکلات رایج در بروزرسانی می ۲۰۲۰ ویندوز ۱۰ و راه حل هایی برای رفع آن

کنترل برنامه های راه اندازی سیستم (Startup Applications)

Windows Task Manager

زبانه Startup مدیر برنامه های راه اندازی سیستم داخلی ویندوز است. این زبانه همه برنامه هایی را که ویندوز به طور خودکار برای حساب کاربری فعلی شما راه اندازی می نماید را لیست می کند. به عنوان مثال، برنامه های موجود در پوشه Startup و برنامه هایی که برای شروع راه اندازی سیستم در رجیستری ویندوز تنظیم شده اند، هر دو در اینجا ظاهر می شوند.

برای غیرفعال کردن یک برنامه راه اندازی سیستم، روی آن راست کلیک کنید و گزینه “Disable” را انتخاب کنید یا اینکه در ابتدا این برنامه را انتخاب کرده و سپس روی دکمه “Disable” کلیک کنید. برای فعال کردن مجدد این برنامه، روی گزینه “Enable” که در اینجا ظاهر می شود، کلیک کنید. برای مدیریت برنامه های راه اندازی سیستم می توانید از مسیرSettings > Apps > Startup interface  نیز استفاده کنید.

در گوشه سمت راست بالای پنجره، در برخی از سیستم ها “Last BIOS time” را مشاهده می نمایید. این گزینه نشان می دهد که در آخرین بار راه اندازی رایانه شما، چقدر طول کشیده است کهBIOS  (یا UEFI firmware) سخت افزار سیستم شما را راه اندازی کرده است. این گزینه در همه سیستم ها نشان داده نمی شود. اگر BIOS رایانه شخصی شما این زمان را به ویندوز گزارش ندهد، این گزینه را نمی بینید.

طبق معمول می توانید روی عنوان ها کلیک راست کرده و ستون های اضافی را فعال کنید. این ستون ها عبارتند از:

  • Name: نام برنامه را نشان می دهد.
  • Publisher: نام ناشر برنامه را نمایش می دهد.
  • Status: اگر هنگام ورود به سیستم، برنامه مورد نظر به طور خودکار شروع به کار کند، در اینجا گزینه “Enabled” ظاهر می شود. در صورت غیرفعال بودن راه اندازی آن در حین ورود به سیستم، گزینه “Disabled” در اینجا ظاهر می شود.
  • Startup Impact: تخمین میزان استفاده از پردازنده و منابع دیسک در هنگام شروع به کار کردن برنامه مورد نظر را نشان می دهد. ویندوز این موارد را در پس زمینه اندازه گیری و پیگیری می کند. یک برنامه سبک با “Low” و یک برنامه سنگین با “High” نشان داده می شود. برنامه های غیرفعال “None” را نشان می دهند. با غیرفعال کردن برنامه های که تأثیر زیاد یا “High” در راه اندازی سیستم دارند در مقایسه با برنامه هایی که تاثیر کمی (Low) دارند، می توانید روند بوت شدن سیستم را تسریع ببخشید.
  • Startup Type: این گزینه نشان می دهد که آیا این برنامه به دلیل ثبت در فهرست رجیستری (“Registry”) شروع به کار می کند یا اینکه در پوشه راه اندازی سیستم قرار گرفته است (“Folder “)
  • Disk I/O at Startup: در این ستون فعالیت دیسک که برنامه در هنگام راه اندازی انجام می دهد، بر اساس مگابایت نمایش داده می شود. ویندوز این مقدار را در هنگام راه اندازی سیستم اندازه گیری و ثبت می کند.
  • CPU at Startup: مقدار زمان CPU که یک برنامه هنگام راه اندازی استفاده می کند، در این ستون بر حسب میلی ثانیه نمایش داده می شود. ویندوز این مقدار را هنگام راه اندازی سیستم اندازه گیری و ضبط می کند.
  • Running Now: اگر یک برنامه ای که در حین راه اندازی سیستم شروع به کار نموده است، در حال اجرا باشد، کلمه “Running” در اینجا ظاهر می شود. اگر این ستون ورودی یک برنامه را نمایش دهد، این برنامه خودش را بسته است، یا اینکه شما این برنامه را بسته اید.
  • Disabled Time: برای برنامه های راه اندازی سیستم که آن ها را غیرفعال کرده اید، تاریخ و ساعت غیرفعال کردن برنامه در اینجا نشان داده می شود.
  • Command Line: این گزینه خط فرمان کاملی را که یک برنامه استارتاپ با آن راه اندازی می شود که شامل همه گزینه های خط فرمان است را نشان می دهد.

بررسی کاربران

Windows Task Manager

زبانه Users لیستی از کاربران وارد شده به سیستم و فرایندهای در حال اجرا توسط آن ها را نمایش می دهد. اگر تنها شخصی هستید که به رایانه ویندوزی خود وارد شده اید، فقط حساب کاربری خود را در اینجا مشاهده می کنید. اگر افراد دیگری به این سیستم وارد شده باشند و سپس حساب کاربری خود را بدون اینکه از سیستم خارج شده باشند، قفل کرده باشند، حساب های کاربری این افراد را نیز در اینجا مشاهده خواهید کرد، حساب های کاربری قفل شده به صورت “Disconnected” ظاهر می شوند. همچنین این گزینه CPU، حافظه، دیسک، شبکه و سایر منابع سیستم که توسط فرایندهای در حال اجرا در هر حساب کاربری ویندوز استفاده می شود را نشان می دهد.

می توانید با کلیک راست کردن و انتخاب گزینه “Disconnect”، حساب کاربری خارج نشده از سیستم را قطع کنید یا با راست کلیک کردن روی این مورد و انتخاب “Sign Off”، این حساب کاربری را مجبور به خروج از سیستم کنید. گزینه Disconnect اتصال دسک تاپ را پایان می دهد، اما برنامه ها همچنان اجرا می شوند و کاربر می تواند دوباره به سیستم وارد شود (مانند قفل کردن یک حساب کاربری دسک تاپ). گزینه Sign Off تمام فرایندها را خاتمه می دهد (مانند خروج کامل از ویندوز).

اگر می خواهید تسکی را که متعلق به حساب کاربری در حال اجرای دیگری است، پایان دهید، همچنین می توانید از اینجا فرآیندهای حساب کاربری دیگر را مدیریت کنید.

اگر بر روی عنوان کلیک راست کنید، ستون های موجود به شرح زیر خواهند بود:

  • ID: هر حساب کاربری وارد شده، شماره شناسه جلسه مختص به خود را دارد. جلسه “۰” مختص سرویس های سیستم است، در حالی که ممکن است سایر برنامه ها حساب های کاربری مخصوص به خود را ایجاد کنند. معمولاً نیازی نیست که این شماره را بدانید، بنابراین به طور پیش فرض این شماره شناسه پنهان است.
  • Session: این ستون نشان دهنده نوع جلسه است. به عنوان مثال، اگر در سیستم محلی شما قابل دسترس باشد، با عبارت “Console” نشان داده می شود. این مورد در درجه اول برای سیستم سرورهای که در حال اجرای دسک تاپ های راه دور هستند، مفید است.
  • Client Name: نام سیستم سرویس مشتری از راه دور که به این جلسه دسترسی دارد، اگر از راه دور به این جلسه دسترسی پیدا شده باشد، در این قسمت نشان داده می شود.
  • Status: وضعیت جلسه را نمایش می دهد. به عنوان مثال، اگر جلسه کاربر قفل شده باشد، گزینهStatus ، عبارت “Disconnected” را نشان می دهد.
  • : CPU همه CPU مورد استفاده توسط فرایندهای این کاربر را نمایش می دهد.
  • Memory: کل حافظه مورد استفاده در فرآیندهای کاربر را نشان می دهد.
  • Disk: همه فعالیت های دیسک مربوط به فرآیندهای کاربر را نمایش می دهد.
  • Network: این گزینه نشان دهنده تمام فعالیت شبکه ناشی از فرآیندهای کاربر است.

مدیریت فرایندهای جزئی

Windows Task Manager

این صفحه دقیق ترین و جزیی ترین پنجره Task Manager است. این صفحه همانند زبانه Processes  است، اما اطلاعات بیشتری را در اختیار شما قرار می دهد و فرایندها را از همه حساب های کاربری سیستم نشان می دهد. اگر از برنامهTask Manager  بر روی ویندوز ۷ استفاده کرده باشید، این پنجره برای شما کاملاً آشنا به نظر می رسد. این صفحه در برگیرنده همان اطلاعاتی است که زبانه Processes برنامهTask Manager  ویندوز ۷ نمایش می داده می شود.

برای دسترسی به گزینه های بیشتر می توانید روی فرایندها کلیک راست کنید:

  • End task: به یک فرایند پایان می دهد. این همان گزینه موجود در زبانه نرمال Processes است.
  • End process tree: به یک فرایند و تمام فرایندهای ایجاد شده توسط این فرآیند را پایان می بخشد.
  • Set priority: برای یک فرآیند، اولویت تعیین می کند: Low (کم)، Below normal (کمتر از نرمال) ، Normal (عادی)، Above normal (بالاتر از حالت عادی)، High (زیاد) و Realtime (زمان واقعی). فرایندها با اولویت عادی شروع می شوند. اولویت کم برای فرایندهای پس زمینه ایده آل است و اولویت بالاتر برای فرآیندهای دسک تاپ ایده آل می باشد. با این حال، مایکروسافت توصیه می کند که با اولویت زمان واقعی درگیر نشوید.
  • Set affinity: میل پردازنده یک فرایند را تنظیم کنید. به عبارت دیگر، تنظیم کنید که روی کدام پردازنده یک فرایند اجرا شود. به طور پیش فرض، فرایندها روی همه پردازنده های سیستم شما اجرا می شوند. می توانید از این امر برای محدود کردن فرآیند به یک پردازنده خاص استفاده کنید. به عنوان مثال، این گاهی اوقات برای بازی های قدیمی و برنامه های دیگری که تصور می کنند، سیستم شما فقط از یک CPU برخوردار است، این امکان مفید است. حتی اگر یک پردازنده مرکزی در رایانه خود داشته باشید، هر هسته به عنوان یک پردازنده جداگانه در نظر گرفته می شود.
  • Analyze wait chain: با استفاده از این گزینه امکان مشاهده این که کدام یک از زنجیره ها در فرایندها در حالت انتظار هستند، فراهم می شود. این گزینه به شما نشان می دهد که کدام فرایندها و رشته ها منتظر استفاده از منبعی هستند که توسط فرآیند دیگری استفاده شده است و یک ابزار اشکال زدایی مفید برای برنامه نویسان به منظور تشخیص هنگ کردن ها است.
  • UAC virtualization: مجازی سازی User Account Control را برای یک فرآیند فعال یا غیرفعال می کند. این ویژگی با مجازی سازی دسترسی فرایندها به فایل های سیستم، هدایت مجدد فایل آن ها و دسترسی رجیستری به پوشه های دیگر، برنامه هایی را که نیاز به دسترسی به مدیر (administrator) دارند را اصلاح و تعمیر می کند. این برنامه در درجه اول توسط برنامه های قدیمی تر، به عنوان مثال، برنامه های مربوط به دوره ویندوز XP، که برای نسخه های مدرن ویندوز نوشته نشده اند، استفاده می شود. این مورد یک گزینه مناسب برای رفع اشکال برنامه ها است که توسط توسعه دهندگان برنامه ها مورد استفاده قرار می گیرد و نیازی به تغییر آن نمی باشد.
  • Create dump file: یک عکس فوری از حافظه برنامه می گیرد و آن را در دیسک ذخیره می نماید. این گزینه یک ابزار اشکال زدایی مفید برای برنامه نویسان است.
  • Open file location: پنجره File Explorer را باز می کند که فایل اجرایی این فرآیند را نشان می دهد.
  • Search online: در مرورگر Bing برای نام یک فرآیند جستجو انجام می دهد.
  • Properties: پنجره ویژگی های فایل .exe فرایند را نمایش می دهد.
  • Go to service(s): سرویس های مربوط به فرآیند را در زبانه Services نشان می دهد. این گزینه به ویژه برای فرایندهای exe بسیار مفید است. سرویس ها هایلایت خواهند شد.

Windows Task Manager

اگر روی عناوین کلیک راست کنید و “Show Columns” را انتخاب نمایید، لیست بسیار طولانی تری از اطلاعات در اینجا نمایش داده می شود که شامل گزینه های زیادی می باشد که از طریق زبانه Processes  در دسترس نیستند.

در زیر معنی هر کدام از ستون های ممکن آورده شده است:

  • Package Name: برای برنامه های Universal Windows Platform (UWP)، این گزینه نام بسته برنامه ای را که این فرایند از آن گرفته شده است را نمایش می دهد. برای برنامه های دیگر، این ستون خالی است. برنامه های UWP معمولاً از طریقMicrosoft Store منتشر می شوند.
  • PID: این گزینه شماره شناسه منحصر به فرد فرآیند که مرتبط با آن فرآیند است را نشان می دهد. این مورد مربوط به فرایند است و به برنامه آن ارتباطی ندارد. به عنوان مثال، اگر برنامه ای را ببندید و دوباره باز کنید، فرایند جدید برنامه دارای شماره شناسه فرآیند جدید خواهد بود.
  • Status: این گزینه نشان می دهد که یک فرایند در حال اجرا یا به دلیل صرفه جویی در مصرف باتری در حالت تعلیق قرار گرفته است. ویندوز ۱۰ همواره برنامه های UWP را که برای ذخیره منابع سیستم مورد استفاده قرار نمی گیرند را ” suspendیا تعلیق” می کند. همچنین می توانید کنترل کنید که آیا ویندوز ۱۰ فرآیندهای سنتی دسک تاپ را به حالت تعلیق درآورده است یا خیر.
  • User name: نام حساب کاربری است که این فرآیند را اجرا می کند. غالبا در اینجا نام حساب کاربری سیستم، مانند SYSTEM و LOCAL SERVICE را خواهید دید.
  • Session ID: شماره منحصر به فرد مرتبط با جلسه کاربر است که این فرایند را اجرا می کند. این همان عددی است که برای کاربر در زبانهUsers نشان داده می شود.
  • Job object ID: “هدف کار که در آن این فرایند اجرا می شود”. Job objects راهی برای دسته بندی فرآیندها است، بنابراین می توان آن ها را به صورت گروهی مدیریت نمود.
  • CPU: درصدی از منابع CPU است که این فرایند در حال حاضر در تمام پردازنده ها استفاده می کند. اگر هیچ چیز دیگری از زمان پردازنده استفاده نکند، ویندوز نشان می دهد که System Idle Process در اینجا در حال استفاده از آن است. به عبارت دیگر، اگر System Idle Process از ۹۰٪ منابع CPU شما استفاده می کند، این بدان معناست که سایر فرایندهای سیستم شما به صورت ترکیبی از ۱۰٪ آن استفاده می کنند و در ۹۰٪ اوقات بیکار بوده است.
  • CPU time: این گزینه کل زمان پردازنده (بر حسب ثانیه) است که از زمان شروع به کار یک فرایند مورد استفاده قرار گرفته است. اگر فرآیندی بسته شود و دوباره راه اندازی گردد، این زمان مجدداً تنطیم می شود. استفاده از این گزینه، روشی خوب برای ردیابی فرآیندهایی هستند که به مقدار خیلی زیادی از پردازنده استفاده می کنند که ممکن است در حال حاضر روی حالت توقف یا Idle باشند.
  • Cycle: درصد چرخه های پردازنده که در حال حاضر فرایند در تمام پردازنده ها مورد استفاده است. از آنجایی که در اسناد ماکروسافت این موضوع توضیح داده نشده است، تفاوت این ستون با ستون CPU دقیقا مشخص نیست. با این حال، اعداد موجود در این ستون به طور کلی مشابه اعداد ستون CPU هستند که احتمالاً اطلاعات مشابهی با اندکی تفاوت دیده می شود.
  • Working set (memory): مقدار حافظه فیزیکی که در حال حاضر فرآیند از آن استفاده می کند.
  • Peak working set (memory): حداکثر میزان حافظه فیزیکی که فرآیند از آن استفاده کرده است.
  • Working set delta (memory): این ستون نشان دهنده تغییر در حافظه مجموعه کار از آخرین بازخوانی داده ها در این قسمت است.
  • Memory (active private working set): این ستون میزان حافظه فیزیکی مورد استفاده فرایند که توسط سایر فرآیندها قابل استفاده نمی باشد را نشان می دهد. فرایندها به منظور استفاده بهتر از RAM شما، برخی از داده ها را به طور مرتب در حافظه پنهان می کنند، اما در صورتی که یک فرایند دیگر به این حافظه نیاز داشته باشد، به سرعت فضای حافظه خالی می شود. این ستون داده های فرایندهای در حال تعلیق UWP را حذف می نماید.
  • Memory (private working set): این ستون بیانگر مقدار حافظه فیزیکی مورد استفاده فرایند است که توسط سایر فرآیندها قابل استفاده نمی باشد. این ستون داده های فرایندهای در حال تعلیق UWP را حذف نمی کند.
  • Memory (shared working set): مقدار حافظه فیزیکی مورد استفاده فرایند است که می تواند در صورت لزوم توسط سایر فرایندها نیز استفاده شود.
  • Commit size: مقدار حافظه مجازی ویندوز برای این فرآیند ذخیره می شود.
  • Paged pool: مقدار حافظه هسته قابل مشاهده ای که هسته ویندوز یا درایورها برای این فرآیند اختصاص می دهند. سیستم عامل در صورت لزوم می تواند این داده ها را به فایل پیجینگ منتقل کند.
  • NP pool: مقدار حافظه هسته غیر قابل مشاهده ای که هسته ویندوز یا درایورها برای این فرآیند اختصاص می دهند. سیستم عامل نمی تواند این داده ها را به فایل پیجینگ منتقل کند.
  • Page faults: تعداد خطاهای صفحه ایجاد شده توسط فرآیند از زمان شروع به کار آن را نشان می دهد. این موارد زمانی اتفاق می افتد که برنامه سعی در دسترسی به حافظه ای که در حال حاضر به آن اختصاص داده نشده است، داشته باشد و بروز این خطاها در این صورت کاملا طبیعی است.
  • PF Delta: تغییر در تعداد خطاهای صفحه از آخرین بازخوانی را نمایش می دهد.
  • Base priority: اولویت فرآیند را نشان می دهد. به عنوان مثال، ممکن است این اولویت در حالت کم، عادی یا زیاد باشد. ویندوز فرایندهای برنامه ریزی را با اولویت بالاتر، اولویت بندی می کند. به عنوان مثال، ممکن است تسک های پس زمینه سیستم که حیاتی و فوری نمی باشند، در مقایسه با فرایندهای برنامه دسک تاپ، اولویت کمی داشته باشند.
  • Handles: تعداد هندل های موجود در جدول، هدف این فرآیند را نشان می دهد. هندل ها منابع سیستم، مانند فایل ها، کلیدهای رجیستری و رشته ها را نشان می دهند.
  • Threads: تعداد رشته های فعال در یک فرآیند را نشان می دهد. هر فرایند یک یا چند رشته را اجرا می کند و ویندوز به آن ها زمان پردازنده اختصاص می دهد. رشته های موجود در یک فرآیند حافظه مشترک دارند.
  • User objects: تعداد “window manager objects” استفاده شده توسط فرآیند را نمایش می دهد. این گزینه شامل پنجره ها، منوها و مکان نما می شود.
  • GDI objects: تعداد اشیا Graphics Device Interface دستگاه مورد استفاده توسط این فرایند را نشان می دهد. این موارد برای ترسیم رابط کاربری استفاده می شوند.
  • I/O reads: تعداد عملیات خواندن از روی دیسک که توسط فرآیند از زمان شروع آن انجام شده را نمایش می دهد. I / O مخفف Input / Output است. این مورد شامل ورودی / خروجی فایل، شبکه و دستگاه است.
  • I/O writes: تعداد عملیات نوشتن که از زمان شروع این فرآیند انجام شده است را نمایش می دهد.
  • I/O other: تعداد عملیات هایی به خواندن و نوشتن مربوط نیست که فرآیند از زمان شروع آن انجام داده است. به عنوان مثال، این مورد شامل توابع کنترلی می باشد.
  • I/O read bytes: تعداد کل بایت خوانده شده توسط فرآیند از زمان شروع آن را نمایش می دهد.
  • I/O write bytes: تعداد کل بایت نوشته شده توسط فرآیند از زمان شروع آن را نمایش می دهد.
  • I/O other bytes: تعداد کل بایت های استفاده شده در عملیات ورودی و خروجی از زمان شروع فرآیند که مرتبط با خواندن و نوشتن نمی باشد را نشان می دهد.
  • Image path name: مسیر کامل به فایل اجرایی فرآیند را نمایش می دهد.
  • Command line: خط فرمان دقیقی که این فرآیند با استفاده از آن راه اندازی شده است که شامل فایل اجرایی و همه آرگومان های خط فرمان می شود.
  • Operating system context: حداقل سیستم عاملی که برنامه با آن سازگار است را در صورت وجود هرگونه اطلاعاتی در فایل مانیفست (آشکار) برنامه نشان می دهد. به عنوان مثال، ممکن است حداقل سیستم عامل لازم برای برخی از برنامه ها “ویندوز ویستا”، برخی دیگر “ویندوز ۷” و عده نیز “ویندوز ۸.۱” باشد. برای اکثر برنامه ها در این ستون چیزی نمایش داده نمی شود.
  • Platform: این گزینه نشان می دهد که این فرآیند یک فرایند ۳۲ بیتی است یا ۶۴ بیتی.
  • Elevated: این گزینه نشان می دهد که آیا این فرایند در حالتelevated در حال اجرا است یا خیر. به عبارت دیگر با مجوزAdministrator  در حال اجرا است یا خیر. در اینجا برای هر فرآیندی کلمه “No” یا “Yes” را مشاهده می نمایید.
  • UAC virtualization: این ستون نشان می دهد که آیا مجازی سازی User Account Control برای این فرآیند فعال است یا خیر. این مورد دسترسی برنامه را به رجیستری و سیستم فایل مجازی می کند و به برنامه های طراحی شده برای نسخه های قدیمی ویندوز اجازه می دهد که بدون دسترسی به مجوزAdministrator اجرا شوند. گزینه های موجود شامل Enabled (فعال)، Disabled (غیرفعال) و Not Allowed (اجازه داده نشده) – برای فرایندهایی که به دسترسی سیستم نیاز دارند – می باشد.
  • Description: شرح قابل خواندن برای یک فرد از فایل “.exe” آن است. به عنوان مثال، exe توضیحات “”Google Chrome و explorer.exe توضیحات “Windows Explorer” را دارا می باشد. این همان نامی است که در ستون Name در زبانه Processes نرمال نمایش داده می شود.
  • Data execution prevention: این مورد نشان می دهد که آیا جلوگیری از اجرای داده (DEP) برای این فرآیند فعال است یا خیر. این مورد یک ویژگی امنیتی است که به محافظت از برنامه ها در برابر حملات کمک می کند.
  • Enterprise context: در دامین ها، این گزینه نشان می دهد که یک برنامه در چه زمینه سازمانی ای در حال اجرا می باشد. این گزینه می تواند در زمینه دامین سازمانی با دسترسی به منابع سازمانی، یک زمینه “Personal” بدون دسترسی به منابع کاری یا “Exempt” برای فرآیندهای سیستم ویندوز باشد.
  • Power throttling: این ستون نشان می دهد که آیاpower throttling برای فرایندی فعال یا غیرفعال است. هنگامی که از یک سری از برنامه ها استفاده نمی کنید، ویندوز این برنامه ها را به منظور صرفه جویی در مصرف باتری، به طور خودکار می بندد. می توانید از طریق برنامه Setting کنترل کنید که کدام یک برنامه ها بدین صورت بسته می شوند.
  • GPU: درصد منابع GPU که در یک فرآیند مورد استفاده قرار گرفته است را نشان می دهد – یا به طور خاص بیشترین میزان استفاده در بین موتورهای GPU را نمایش می دهد.
  • GPU engine: این گزینه موتور GPU ای را که این فرآیند از آن استفاده می نماید را بیان می کند – یا به طور ویژه تر، موتور GPU ای که این فرآیند بیشترین استفاده از آن را می کند. برای مشاهده لیستی از پردازنده های گرافیکی و موتورهای آن ها، به اطلاعات GPU در زبانه Performance مراجعه کنید. به عنوان مثال، حتی اگر سیستم شما فقط یک GPU دارد، احتمالاً دارای موتورهای مختلفی برای رندر سه بعدی، رمزگذاری ویدئو و رمزگشایی ویدیو می باشد.
  • Dedicated GPU memory: مقدار کل حافظه GPU که فرایند در تمام GPU ها استفاده می کند. GPU ها دارای حافظه ویدئویی اختصاصی مختص خود هستند که در GPU های گسسته و در بخش ذخیره شده از حافظه معمولی سیستم روی GPU های داخلی تعبیه شده است.
  • Shared GPU memory: مقدار کل حافظه سیستم که با GPU مورد استفاده در فرایند به اشتراک گذاشته شده است. این مورد به داده های ذخیره شده در RAM معمولی سیستم شما که با GPU به اشتراک گذاشته شده است و نه داده های ذخیره شده در حافظه داخلی GPU اشاره دارد.

کار با بخش Services

Windows Task Manager

زبانه Services لیستی از سرویس های سیستم را بر روی سیستم ویندوز شما نشان می دهد. این سرویس ها، تسک های پس زمینه ای هستند که حتی وقتی هیچ حساب کاربری ای وارد سیستم نمی باشد، ویندوز آن ها را اجرا می کند. این سرویس ها توسط سیستم عامل ویندوز کنترل می شوند. بسته به نوع سرویس، ممکن است به طور خودکار در هنگام راه اندازی سیستم یا فقط در صورت لزوم شروع به کار کند.

بسیاری از سرویس ها بخشی از ویندوز ۱۰ هستند. به عنوان مثال، سرویس Windows Update به روزرسانی ها را بارگیری می کند و سرویس Windows Audio مسئولیت صدای سیستم را بر عهده دارد. سایر سرویس ها توسط برنامه های شخص ثالث نصب می شوند. به عنوان مثال، NVIDIA چندین سرویس را به صورت بخشی از درایورهای گرافیکی خود نصب می نماید.

نباید در این سرویس ها تغییری ایجاد کنید و با آن ها درگیر شوید، مگر اینکه دقیقا بدانید چه کاری انجام می دهید. اما اگر روی آن ها کلیک راست کنید، گزینه هایی برای Start، Stop یا Restart  سرویس مشاهده می نمایید. همچنین می توانید برای جستجوی در مورد اطلاعات مربوط به این سرویس به صورت آنلاین در مرورگر Bing، Search Online را انتخاب کنید یا برای نشان دادن روند مرتبط با یک سرویس در حال اجرا در زبانهDetails ، گزینه “Go to Details” را انتخاب کنید. بسیاری از سرویس ها یک فرآیند “svchost.exe” مرتبط با خودشان دارند.

ستون های صفحهService  عبارتند از:

  • Name: این ستون بیانگر نام کوتاه شده مرتبط با سرویس است.
  • PID: این ستون شماره شناسایی فرآیند مربوط به این سرویس را نشان می دهد.
  • Description: این مورد نام طولانی تری است که اطلاعات بیشتری در مورد کار سرویس ارائه می دهد.
  • Status: این ستون نشان می دهد که آیا این سرویس ” Stopped (متوقف شده)” یا ” Running (در حال اجرا)” می باشد.
  • Group: این ستون در صورت امکان، گروهی که این سرویس در آن قرار دارد را نمایش می دهد. ویندوز در یک لحظه در روند استارتاپ، فقط یک گروه سرویس را بارگیری می کند. یک گروه سرویس، مجموعه ای از سرویس های مشابه است که به صورت گروهی بارگیری می شوند.

Windows Task Manager

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این سرویس ها، روی لینک “Open Services” در پایین پنجره کلیک کنید. به هر حال این صفحه از Task Manager، تنها یک ابزار ضعیف مدیریتی برای سرویس ها می باشد.

مرتبط : بازگرداندن آیکون باتری لپ تاپ

Process Explorer: یک Task Manager  قدرتمندتر

Windows Task Manager

اگر Task Manager داخلی ویندوز به اندازه کافی برای شما قدرتمند نیست، در این حالتProcess Explorer را به شما پیشنهاد می کنیم. این برنامه، یک برنامه رایگان از خود ماکروسافت است که بخشی از مجموعه ابزارهای مفید SysInternals می باشد.

برنامهProcess Explorer  دارای ویژگی ها و اطلاعاتی است که در Task Manager وجود ندارد. برای مثال، می توانید ببینید که کدام برنامه یک فایل خاص باز دارد و قفل این فایل را باز کنید. همچنین نمای پیش فرض، مشاهده اینکه کدام یک از فرایندها، منجر به باز شدن کدام یک از فرایندهای دیگر شده است را آسان می کند. برای کسب اطلاعات بیشتر، به راهنمای کامل و چند بخشی ما در مورد استفاده از Process Explorer مراجعه کنید.

مرتبط: اقداماتی که برای رفع مشکل فریز شدن لپ تاپ باید انجام داد

howtogeek

|برای مطالعه سایر مقالات ما به مجله کندل مراجعه نمایید|

|برای خرید محصولات دل کلیک کنید|

|برای تعمیرات لپ تاپ کلیک کنید|

|کندل ، نمایندگی دل ایران|

نمایندگی دل ایران

نمایندگی دل ایران

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید